NASZA KADRA

Przedszkole zatrudnia 12 nauczycielek oraz 14 pracowników administracji i obsługi. Wszystkie nauczycielki mają przygotowanie pedagogiczne oraz nieustannie podnoszą swoje kwalifikacje zawodowe, poprzez udział w różnego rodzaju kursach doskonalących, konferencjach metodycznych i szkoleniach zawodowych.

Dyrektor przedszkola – mgr Danuta Surmacz

Wicedyrektor przedszkola - mgr Teresa Borowska

KADRA PEDAGOGICZNA

Wśród naszej kadry jest 8 nauczycieli dyplomowanych, 2 nauczycieli mianowanych oraz 2 nauczycieli kontraktowych.

mgr Danuta Surmacz – dyrektor, nauczyciel dyplomowany

mgr Teresa Borowska – wicedyrektor, nauczyciel dyplomowany pracujący Metodą Dobrego Startu, ponadto prowadzi zajęcia z gimnastyki korekcyjnej

mgr Anna Wcisło – nauczyciel dyplomowany pracujący metodą prof. B. Rocławskiego - glottodydaktyka
mgr Renata Pauksztełło – nauczyciel dyplomowany stosujący nowatorską metodę pracy z dziećmi - wczesna nauka czytania i pisania już od 3 roku życia
mgr Katarzyna Adamecka – nauczyciel dyplomowany, zajęcia prowadzi metodą Ireny Majchrzak, czyli odimienna metoda nauki czytania
mgr Ewa Szyca – nauczyciel dyplomowany również w swojej pracy stosuje metodę Ireny Majchrzak, ale dodatkowo prowadzi zajęcia informatyczne
mgr Ewa Anusik – nauczyciel dyplomowany prowadzi zajęcia stosując glottodydaktykę
mgr Ewa Zając – nauczyciel mianowany, prowadzę zajęcia z glottodydaktyki, często stosuje zabawy z chustą animacyjną Klanza, ubiega się o tytuł nauczyciela dyplomowanego
mgr Magdalena Zmuda - Trzebiatowska - nauczyciel kontraktowy ubiegający się o stopień nauczyciela mianowanego, prowadzi zajęcia z języka angielskiego, stosuje na zajęciach zajęcia z kinezjologii edukacyjnej
mgr Wioletta Małkiewicz - nauczyciel kontraktowy, uczy dzieci języka angielskiego i nie tylko
Monika Grabias - nauczyciel stażysta, ukończyła pedagogikę wczesnoszkolną i przedszkolną z logopedią i językiem angielskim, prowadzi profilaktykę zajęć w zakresie gimnastyki buzi i języka

KADRA ADMINISTARCJI I OBSŁUGI

Intendentka: Mariola Bill

Pomoc nauczyciela:
Adela Zmuda Trzebiatowska

Obsługa:

Elżbieta Jastrzębska, Iwona Płonkiewicz, Tadeusz Surmacz, Wiesław Wysocki, Bukowska Emilia, Grabowska Halina, Irena Zwirdowska, Joanna Popik


MISJA PRZEDSZKOLA

Przedszkole pełni funkcje opiekuńcze, wychowawcze i kształcące. Wspomaga wszechstronny rozwój dziecka odpowiednio do jego indywidualnych potrzeb i możliwości. Tworzy bezpieczne warunki do wspólnej zabawy i nauki.

Promuje dbanie o zdrowie i zachowania przyjazne przyrodzie, buduje poczucie tożsamości regionalnej i narodowej, rozwija kompetencje społeczne, a także uczy odróżniania dobra od zła. Pełni również funkcję doradczą i wspierającą działania wychowawcze wobec rodziców. Celem edukacji przedszkolnej jest osiągnięcie przez dziecko stanu gotowości do podjęcia nauki w szkole podstawowej.

Przedszkole Miejskie nr 1 w Miastku zatrudnia kadrę pedagogiczną mającą wysokie kwalifikacje pedagogiczne, a także kwalifikacje specjalistyczne: logopedę, specjalistę w zakresie gimnastyki korekcyjnej, lektora języka angielskiego. W celu tworzenia nowych perspektyw rozwoju oraz kreatywnego rozwiązywania pojawiających się problemów powołano zespoły zadaniowe ds.: statutu, promocji i ewaluacji. Kadra tworzy życzliwą i rzeczową atmosferę współdziałania. Systematycznie doskonali organizację i przebieg procesów wspomagania oraz edukacji dzieci. Dyrektor motywuje nauczycieli do pracy na wysokim poziomie poprzez uruchomienie procedury oceniania i nagradzania.
Pomieszczenia przedszkolne, wyposażenie przedszkola, w tym środki dydaktyczne, pozwalają na realizację przyjętych programów. Nowoczesne meble i kąciki zainteresowań oraz atrakcyjne zabawki zachęcają do swobodnej zabawy. Teren przedszkolny sprzyja zabawom na powietrzu oraz prowadzeniu obserwacji przyrodniczych.

Stosowane metody i formy pracy są nowoczesne i zapewniają wychowankom atrakcyjny, twórczy i aktywny sposób na osiąganie sukcesów rozwojowych.

1. Metody czynne:
- metoda samodzielnych doświadczeń,
- metoda kierowania własną działalnością dziecka,
- metoda zadań stawianych dziecku,
- metoda ćwiczeń utrwalających.
2. Metody oglądowe:
- obserwacja i pokaz,
- osobisty przykład nauczyciela,
- udostępnianie sztuki/dzieła plastyczne, przestawienia teatralne, ilustrowane artystycznie utwory literackie, koncerty muzyczne.
3. Metody słowne:
- rozmowy,
- opowiadania,
- zagadki,
- objaśnienia i instrukcje,
- sposoby społecznego porozumiewania się,
- metody żywego słowa.

Ponadto codzienną praktykę pedagogiczną wzbogacono o nowatorskie toki metodyczne:
- metoda glottodydaktyki Bronisława Racławskiego,
- praca indywidualna z dziećmi metodą Marii Monressorii,
- pedagogika zabawy „Klanza”,
- twórcze metody aktywności ruchowej: K. Orffa, R. Labana, Kniessów,
- „Ruch rozwijający” według Weroniki Sherborne,
- metodykę nauczania matematyki wg E. Gruszczk-Kolczyńskiej, E. Zielińskiej,
- aktywne słuchanie muzyki Batti Strauss,
- techniki relaksacyjne,
- na zajęciach języka angielskiego wzorowanie się na metodzie Helen Doron.


środa, 8 sierpnia 2012

W jaki sposób należy pomóc dzieciom w przystosowaniu się ...


RODZICE!

1. Nie przychodźcie do przedszkola na „ostatnią chwilę”, unikajcie pośpiechu. Wyprawa do przedszkola powinna być raczej miłym spacerem, a nie wyścigiem z czasem. Drogę do przedszkola należy odbyć ze znajomym dzieckiem, chętnie przychodzącym do tego samego przedszkola.
2. Nie obiecujcie swojemu maluchowi nagród za pójście do przedszkola- dziecka nie należy przekupywać.
3. Nie przeciągajcie nadmiernie pożegnania w szatni. Odprowadźcie dziecko do sali, przekażcie pod opiekę nauczycielce. Zadbajcie o to, by ranne pożegnania odbywało się bez pośpiechu. Nie należy jednak (pomimo różnych opinii) przedłużać samego momentu rozstania. Pobyt rodzica w Sali też nie zmienia sytuacji. Dziecko na chwilę uspokaja się, a gdy nie widzi mamy, (bo już wyszła) zaczyna ponownie płakać. Robią to i inne dzieci, które dotychczas były spokojne. Lepszym rozwiązaniem jest pozostawienie dziecka pod opieką nauczycielki. Na pewno zainteresuje ona malca czymś ciekawym, zachęci do wspólnej zabawy. Często po kilku minutach płaczące dziecko oswaja się otoczeniem i podejmuje zabawę.
4. W żadnym przypadku nie zabierajcie dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeżeli zrobicie to choć raz, Wasz maluch będzie, ż           e łzami można wszystko wymusić.
Bądźcie konsekwentni.
5. Postarajcie się stopniowo wydłużać pobyt dziecka w przedszkolu. W początkowym okresie dobrze jest odbierać je wcześniej. Powiedzcie dziecku kiedy i kto po nie przyjdzie, zapewnijcie je o swojej miłości.
6. Nie martwcie się o leżakowanie. Wytłumaczcie dziecku, że nie musi wcale spać, lecz wystarczy, ze będzie odpoczywać np. ze swoją przytulaną. Zazwyczaj dzieci po kilku dniach traktują leżakowanie zupełnie naturalnie.
7. Nie zmuszajcie dziecka, aby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres. Ono samo będzie wiedziało, kiedy podzielić się swoimi przeżyciami.
8. Chwalcie dziecko jak najczęściej np. za pięknie wykonany rysunek.
9. Pozwólcie dziecku zabrać do przedszkola ulubioną przytulankę lub inną zabawkę. Pamiętajcie, aby nie była to rzecz, którą można łatwo zepsuć lub zgubić.
10. W sprawach jedzenia nie decydujcie za dziecko prosząc by nie dawać mu zupy mlecznej do jedzenia, jajek itd., bo nie lubi. Jeżeli nie na żadnych przeciwwskazań lekarskich dotyczących danej potrawy, spróbujcie zachęcić je do jedzenia. Często też dzieci zapominają, że nie lubią czegoś i w towarzystwie rówieśników jedzą wszystko. Domagają się nawet, by rodzice wykonywali podobne potrawy w domu.
11. Traktujcie chodzenie do przedszkola jako sprawę naturalną. Nie omawiajcie wszystkich problemów przy dziecku (płakało, nie chciało jeść itp.), by nie wprowadzać atmosfery napięcia.
12. Wszelkie wątpliwości związane z przystosowaniem dziecka wyjaśniajcie z nauczycielkami danej grupy. Pytajcie je nie tylko o to, czy moje dziecko dzisiaj wszystko zjadło, ale także o to, czy nawiązuje kontakty z rówieśnikami, czy radzi sobie z różnymi poleceniami, czy nie sprawia kłopotów wychowawczych. Nauczycielki chętnie odpowiedzą na te pytania.

Rodzice! Nie martwcie się, że dziecko idzie do przedszkola. Nie bójcie się że sobie nie poradzi. Ono od razu wyczuje Wasze nastroje i będzie negatywnie nastawione do tego nowego etapu w swoim życiu.


Żegnamy przedszkole - grupa V





piątek, 29 czerwca 2012

Raport ewaluacji wewnętrznej Przedszkola Nr 1 w roku szkolnym 2011/2012




OBSZAR I

Efekty działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej przedszkola

WYMAGANIA:

2. Dzieci są aktywne

3.Respektowane są normy społeczne

Metody badawcze:

 Dyrektor przedszkola – wnioski z obserwacji i monitoringu

 Nauczyciele – ankieta

 Dzieci – wywiad grupowy

 Rodzice – ankieta

 Obserwacja zajęć – wszystkie grupy

 Obserwacja przedszkola – (obejmuje również plac zabaw)

 Analiza dokumentów – raport z ewaluacji przeprowadzonej w poprzednim roku szkolnym, programy nauczania, dzienniki zajęć, wyniki obserwacji i diagnoz przedszkolnych

Badania przeprowadzili:

1. Wicedyrektor Teresa Borowska

2. Nauczyciel Ewa Szyca

Plan ewaluacji:

I. Cele ewaluacji wewnętrznej

 Zebranie wszechstronnych informacji o efektach działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej przedszkola,

 Zbadanie warunków tworzenia poczucia bezpieczeństwa w placówce.



II. Zakres diagnozowania

 Obszar : „Efekty działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej przedszkola”

• dzieci są aktywne,

• respektowane są normy społeczne.

III. Pytania kluczowe

 Czy w przedszkolu tworzy się warunki sprzyjające samodzielności dzieci?

 W jaki sposób nauczyciele zachęcają dzieci do samodzielności?

 Czy wyposażenie przedszkola uwzględnia potrzeby rozwojowe dzieci?

 W Ajki sposób nauczyciele wyrównują szanse rozwojowe i realizują indywidualne programy wspomagania oraz indywidualizują pracę z dziećmi?

 Jakie działania podejmują nauczyciele, by dzieci były aktywne?

 W jaki sposób nauczyciele zachęcają dzieci do samodzielności?

 Czy dzieci są zaangażowane w czasie zajęć?

 Czy dzieci w przedszkolu wiedzą jakich zachowań się od nich oczekuje?

 Czy dzieci czują się w przedszkolu bezpieczne?

 Jakie działania wychowawcze, mające na celu eliminowanie zagrożeń, zrealizowano do tej pory w przedszkolu w roku szkolnym 2011/2012?

IV. Kryteria ewaluacji

 Dostępność,

 Skuteczność,

 Zgodność z potrzebami środowiska.

V. Formy/sposoby upowszechniania raportu

 Opublikowanie raportu na stronie internetowej przedszkola,

 Nauczyciele zapoznają rodziców z wnioskami i rekomendacjami podczas zaplanowanych spotkań.

VI. Załączniki

 Zastosowane narzędzia badawcze do przeprowadzenia ewaluacji,

 Zgromadzone dokumenty zawierające informacje i wyniki ewaluacji.



Realizacja wymagań

DZIECI SĄ AKTYWNE

Pytania kluczowe:

1. Jakie działania podejmują nauczyciele, by dzieci były aktywne?

2. W jaki sposób nauczyciele zachęcają dzieci do samodzielności?

3. Czy dzieci są zaangażowane w czasie zajęć?



Ad.1. Dzieci chętnie uczestniczą w zajęciach prowadzonych w przedszkolu, co potwierdzili w trakcie przeprowadzonych rozmów. Nauczyciele w swojej pracy stosują metody aktywizujące całą grupę. Starają się urozmaicać zajęcia stosując różnorodne metody i formy pracy. Wprowadzają elementy zaskoczenia, zaciekawienia, nowości. Wykorzystują różnorodne metody pracy, np. glottodydaktyka prof. B. Rocławskiego, metody projektu, pedagogikę Marii Montessori. Aktywizują dzieci poprzez pobudzanie i rozwijanie ich zainteresowań, tworzenie kącików zainteresowań. Organizują sytuacje edukacyjne tak, aby dzieci miały możliwość doświadczania, poszukiwania, dyskutowania, wnioskowania i oceniania.

Ad.2 Do samodzielności dzieci są zachęcane pochwałami a także brawami. Ponadto stosuje się różnorodne metody aktywizujące, nie wyręcza się dzieci w wykonywaniu zadań, dając im przy tym odpowiedni czas na jego wykonanie. Stwarza się dzieciom możliwość samodzielnego dokonywania wyboru. Okazuje się szacunek dla dziecięcych zmagań. Nauczyciele zachęcają dzieci do korzystania ze zdobytych doświadczeń swoich i kolegów w grupie. Nie podaje się dzieciom gotowych odpowiedzi, a zachęca do podejmowania prób i popełniania błędów. Nie krytykuje się dzieci za brak umiejętności. Nauczyciele stosują także zasadę dostosowywania zadań do możliwości psychofizycznych dziecka, a następnie stopniowania trudności.

Ad.3 W trakcie przeprowadzonych rozmów wszystkie dzieci 5-6 letnie (27/27) stwierdziły, że w czasie zajęć w przedszkolu bawią się w swoje ulubione zabawy. Dzieci chętnie uczestniczą w zajęciach z elementami muzyki, tańca, rytmiki. Bardzo lubią wykonywać zadania w książce, pisać szlaczki, rysować. Do swoich ulubionych zajęć zaliczyły też zajęcia plastyczne, j. angielski, religię a także zabawy na podwórku.

Wnioski:

 W przedszkolu dzieci są wdrażane do samodzielności w podejmowaniu różnorodnych aktywności na rzecz własnego rozwoju,

 Nauczyciele zachęcają dzieci do aktywności,

 Nauczyciele dostosowują formy i metody pracy do potrzeb dzieci,

 Nauczyciele dają dzieciom możliwości samodzielnych wyborów

 Nauczyciele rzadko organizują indywidualizację nauczania,

 Dzieci potrafią wykonywać samodzielnie czynności samoobsługowe: uczą się samodzielnego jedzenia, ubierania się, robienia kanapek, zbierania zabawek po zabawie.

Rekomendacje:

 Nauczyciele powinni częściej dostosowywać zadania do indywidualnych możliwości, potrzeb i zainteresowań dziecka.

 należy przeprowadzić szkolenie z zakresu metod indywidualizujących pracę z dziećmi,



RESPEKTOWANE SĄ NORMY SPOŁECZNE

Pytania kluczowe:

1. Czy dzieci w przedszkolu wiedzą jakich zachowań się od nich oczekuje?

2. Czy dzieci czują się w przedszkolu bezpieczne?

3. Jakie działania wychowawcze, mające na celu eliminowanie zagrożeń, zrealizowano do tej pory w przedszkolu w roku szkolnym 2011/2012?



Ad 1. W czasie obserwacji zajęć nie wystąpiły zachowania niezgodne z obowiązującymi w przedszkolu zasadami. Zebrane informacje potwierdziły tezę, że dzieci wiedzą jakich zachowań się od nich oczekuje. Taką informację przekazali wszyscy ankietowani rodzice oraz nauczyciele. 76 z 89 rodziców na pytanie czy dzieci są jasno informowane, jakich zasad postępowania się od nich oczekuje odpowiedziało „zdecydowanie tak”, pozostali rodzice odpowiedzieli „raczej tak”. W trakcie rozmowy dzieci wymieniły zasady, które poznały w przedszkolu, np. należy zachowywać się grzecznie, nie można krzyczeć, nie wolno się bić, w czasie posiłku nie można rozmawiać, bawić się jedzeniem, podczas spacerów nie wolno się oddalać, w czasie załatwiania potrzeb fizjologicznych w łazience nie wolno podglądać kolegów, wieszać się na zlewach. Nie wystąpiły zachowania niezgodne z obowiązującymi w przedszkolu zasadami. W trakcie rozmowy dzieci wymieniły zasady, które poznały w przedszkolu. Potrafiły wyjaśnić co to znaczy być grzecznym oraz uzasadnić dlaczego należy być grzecznym.

Ad 2. Jak wynika z analizowanych źródeł, dzieci w przedszkolu mają poczucie bezpieczeństwa. Wszyscy ankietowani rodzice stwierdzili, że nasze przedszkole jest miejscem bezpiecznym. 85 z 89 ankietowanych rodziców odpowiedziało, że ich dzieci nigdy nie sygnalizowały braku poczucia bezpieczeństwa. 4 osoby udzieliły odpowiedzi, że ich dzieci mówiły że się boją, ale zagrożenie to wynikało z leku przed kolegą z grupy. Dzieci, które brały udział w rozmowie powiedziały, że lubią chodzić do przedszkola i czuja się w nim bezpiecznie. Budynek oraz pomieszczenia przedszkolne maja aktualne przeglądy techniczne. Plac zabaw jest ogrodzony, a znajdując się tam urządzenia są stale sprawdzane pod względem stanu technicznego i naprawiane oraz konserwowane.

Ad 3. Działania wychowawcze są analizowane w trakcie rozmów z nauczycielami, a także poprzez obserwację zajęć przez dyrekcję przedszkola. Analizowana dokumentacja potwierdza prowadzenie ewaluacji działań wychowawczych. Warto podkreślić, że działania wychowawcze podejmowane w przedszkolu są modyfikowane w celu polepszenia jakości jego funkcjonowania, co potwierdzili zarówno dyrekcja, jak i nauczyciele. Wszyscy nauczyciele wprowadzili kodeksy grupowe w celu eliminowania zagrożeń, w swoje działania starali się włączyć rodziców. Wprowadzone zasady bezpiecznego i zgodnego funkcjonowania w grupie były przez nauczycieli często przypominane i analizowane z dziećmi. Przykładem wzmacniania pozytywnych zachowań podanym przez wymienionych respondentów było min. wprowadzenie „kalendarza zachowań”, czy „fasolki - nagrody” za przestrzeganie systemu wartości grupy, zachowań akceptowanych w grupie, „wesoła i smutna buźka”. Nauczyciele planowali i organizowali cykle zajęć o tematyce społecznej i wychowawczej, a także czytali „ bajki terapeutyczne”.

Wnioski:

W przedszkolu w celu zapewnienia bezpieczeństwa podejmuje się następujące działania:

 Nauczyciele diagnozują zachowania dzieci,

 Dzieci znają zasady, których respektowania się od nich oczekuje,

 Nauczyciele podejmują doskonalenie związane z bezpieczeństwem,

 Przedszkole reaguje na zachowania wychowanków zagrażające bezpieczeństwu innych dzieci,

 Większość rodziców uważa, że pracownicy zwracają należytą uwagę na zachowania dzieci.

Rekomendacje:

 wzmocnienie działań wychowawczych dostrzegających pozytywne i negatywne zachowania dzieci i odpowiednie do sytuacji zachowania nauczyciela (adekwatna, natychmiastowa reakcja),

 przybliżanie dzieciom pozytywnych bohaterów, ich cech charakteru i sposobu postępowania,

 zaleca się częstszy kontakt z rodzicami dzieci przejawiających niepożądane zachowania.



MONITOROWANIE PROCESÓW ZACHODZĄCYCH W PRZEDSZKOLU W OPARCIU O KONCEPCJĘ PRACY PRZEDSZKOLA



Metody badawcze:

 Nauczyciele – ankieta

 Rodzice –ankieta

 Analiza dokumentów - scenariusze uroczystości z udziałem rodziców, zajęć otwartych, roczny plan pracy, koncepcja pracy przedszkola, projekty edukacyjne, plany współpracy z rodzicami

Pytania kluczowe:

1. Czy przedszkole posiada roczny plan pracy uwzględniający koncepcję pracy przedszkola?

2. Czy rodzice znają koncepcję pracy przedszkola ?

3. Czy rodzice czynnie uczestniczą w życiu przedszkola?

4. Jakie metody aktywne stosują nauczyciele na zajęciach?

5. Czy planowane i wdrażane w placówce projekty edukacyjne pozwalają realizować podstawę programową oraz koncepcje pracy przedszkola?

Ad 1. Z analizy dokumentów wynika, że w przedszkolu co roku opracowuje się i wdraża Roczny Plan Pracy Przedszkola. Podczas posiedzenia Rady Pedagogicznej podsumowującej całoroczną pracę opiekuńczo-wychowawczo-dydaktyczną dokonuje się analizy i oceny stopnia realizacji planu oraz zgodności z przyjętą koncepcja pracy przedszkola. Po sformułowaniu wniosków nauczyciele wysuwają propozycję tematów na rok następny. Grono pedagogiczne dokonuje też analizy Koncepcji Pracy Przedszkola i wysuwa propozycje modyfikacji. Na początku roku szkolnego dokonano modyfikacji koncepcjo pracy przedszkola. Na tej podstawie zostają wybierane zadania rocznego planu pracy oraz zespołu do jej opracowania.

Ad 2. Na przełomie stycznia i lutego 2011 roku w naszym przedszkolu została przeprowadzona ewaluacja zewnętrzna Obszaru II - Procesy zachodzące w przedszkolu. Przedszkole uzyskało wysoką ocenę stopnia realizacji wymagań badanego obszaru w związku z czym postanowiliśmy naszymi badaniami objąć wyłącznie rodziców dzieci uczęszczających do naszej placówki od września 2011 roku. Wszyscy ankietowani rodzice stwierdzili, że znają Koncepcję Pracy Przedszkola ( 44/44).

Ad 3. Z obserwacji imprez i uroczystości przedszkolnych oraz grupowych wynika, że rodzice bardzo chętnie uczestniczą w tej sferze działalności przedszkola. Wszyscy rodzice biorą udział w uroczystościach: Dni Przedszkolaka, Dzień matki i ojca, Dni przedszkolaka czy Pożegnanie przedszkola. Interesują się osiągnięciami swoich dzieci, zapoznają się z wynikami obserwacji i diagnozy dzieci. Bardzo licznie uczestniczyli w zajęciach otwartych organizowanych w minionym roku szkolnym min. z j. angielskiego, pierwsza pomoc przedmedyczna, z zajęć ruchowych. Jak wynika z badań rodzice niechętnie angażują się w proces planowania, tworzenia koncepcji rozwoju placówki. Większość z ankietowanych rodziców 41/44 w tym roku szkolnym nie zgłosiło pomysłu dotyczącego pracy przedszkola.

Ad 4. W przedszkolu tworzy się warunki sprzyjającej aktywności dziecka. Nauczyciele wymienili szereg aktywnych metod stosowanych przez nich na zajęciach z dziećmi. Najczęściej stosowanymi metodami są twórcze metody aktywności ruchowej K. Orffa, R. Labana, Kniessów, metoda ruchu rozwijającego W. Sherbone, pedagogika zabawy „Klanza’, czy aktywne słuchanie muzyki wg B. Strauss. Nauczyciele stosują też metodę P. Denisona Kinezjologia edukacyjna, która propaguje różne formy zabawy łączące śpiew z aktywnością ruchową.

Ad 5. W przedszkolu planuje i wdraża się projekty edukacyjne. W minionym roku szkolnym zrealizowano następujące projekty edukacyjne:

• „Akademia Aquafresh” – wszystkie grupy przedszkolne

• „Kultywowanie zwyczajów i tradycji świątecznych” – dla dzieci 5-letnich,

• „Skarby jesieni” – dla dzieci 5-letnich,

• „Przygoda z komputerem” – dla dzieci 5-6 letnich,

• „Kubusiowi przyjaciele natury” – dla dzieci 4,5,6 letnich,

• „Kasztanobranie” – dla wszystkich grup wiekowych,

• „Góra Grosza 2011” – dla wszystkich grup wiekowych,

• „Młodzi artyści” – dla dzieci 4-latnich,

• Przedszkolenr1miastko.blogspot.com – projekt promujacy przedszkole w środowisku lokalnym

Zdaniem wszystkich nauczycieli realizowane przez nich projekty edukacyjne w bardzo dużym stopniu wpływają na realizację koncepcji pracy przedszkola. Są zgodne z misją przedszkola, z zasadami, stosowanymi metodami i formami pracy. Uwzględniają współdziałanie ze środowiskiem lokalnym, rodzicami. Realizowanie projektów wpływa korzystnie na jakość wizerunku naszego przedszkola. W opinii nauczycieli realizowanie projektów edukacyjnych stwarza wszystkim dzieciom szanse i okazję samorealizacji, pozwala osiągać satysfakcję z samodzielnego podejmowania działań. Wzbogaca wiedzę i doświadczenia dzieci pomagając w wyrównywaniu szans edukacyjnych.

Wnioski:

 Przedszkole posiada roczny plan pracy spójny z Koncepcją Pracy Przedszkola,

 Koncepcja pracy przedszkola jest znana rodzicom i przez nich akceptowana,

 Koncepcja pracy jest analizowana i modyfikowana,

 Rodzice chętnie biorą udział w uroczystościach i imprezach przedszkolnych,

 Rodzice nie zgłaszają pomysłów dotyczących pracy przedszkola,

 Nauczyciele w pracy z dziećmi stosują szereg aktywnych metod pracy

 Nauczyciele planują i realizują projekty edukacyjne, które stwarzają wszystkim dzieciom szanse samorealizacji

Rekomendacje:

 Prowadzić działania aktywizujące rodziców do pracy na rzecz przedszkola,

 Opracować roczne plany współpracy z rodzicami zawierające wiele form.



OBSZAR III

Funkcjonowanie przedszkola w środowisku lokalnym

WYMAGANIA:

3.2 Wykorzystywane są informacje o losach dzieci, które uczęszczały do przedszkola.





Metody badawcze:

 Ankieta dla nauczycieli kl. I szkoły Podstawowej nr 1 i nr 2 w Miastku

Cele ewaluacji wewnętrznej

 Zebranie informacji czy dzieci, które uczęszczały do naszego przedszkola dobrze radzą sobie w szkole.

Załączniki:

 Zastosowane narzędzia badawcze do przeprowadzenia ewaluacji

Pytanie kluczowe

1. Jak funkcjonują absolwenci naszego przedszkola w środowisku szkolnym?



Ad 1. Zdaniem ankietowanych nauczycieli klas I szkoły Podstawowej nr 1 i nr 2 w Miastku większość absolwentów naszego przedszkola dobrze funkcjonuje w środowisku szkolnym. 76,08% dzieci zawsze przychodzi do szkoły przygotowanych. Tylko 1 dziecko jest zwykle nieprzygotowane do zajęć szkolnych. 50% naszych absolwentów dokładnie wykonuje zadania szkolne. Większość z nich (78,26%) samodzielnie wykonuje wszystkie zadania. W ocenie nauczycieli ponad 80 % naszych wychowanków pracuje w dobrym tempie lub szybko kończy pracę. Gorzej wypada aktywność na zajęciach, gdyż tylko 45,65% dzieci jest zawsze zaangażowana na lekcji. Według ankietowanych dużo dzieci przeszkadza w prowadzeniu lekcji (36,96%).

Nauczyciele dokonali również oceny umiejętności społecznych absolwentów naszego przedszkola roku szkolnego 2010/2011. Aż 30,43% dzieci miało problemy z przystosowaniem się do nowego otoczenia, systemu szkolnego. Nasi wychowankowie znają swoje prawa (80,43%), potrafią utrzymać porządek w swoim otoczeniu, bezpiecznie organizują czas wolny w szkole. W większości też przestrzegają reguły obowiązujące w społeczności dziecięcej i w świecie dorosłych (73,91%).

Najlepiej oceniona została sfera poznawcza naszych absolwentów. Ich rozwój mowy, intelektualny, gotowość do nauki czytania i pisania. Ankietowani nauczyciele klas I stwierdzili, że dzieci poprawnie mówią pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym (76,09%). Potrafią samodzielnie wypowiadać się na określony temat, formułować dłuższe wypowiedzi. Aż 91,30% dzieci w zrozumiały sposób mówi o swoich potrzebach i decyzjach. Ponad 80% uczniów zna symbole narodowe. Wykazują się umiejętnością określania kierunków (84,78%), klasyfikowania, formułowania uogólnień.

Większość absolwentów potrafi układać krótkie zdania oraz dzielić zdania na wyrazy, sylaby i głoski (86,96%). Dysponują też dobrą sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową wymaganą podczas pisania (73,91%). Nasi wychowankowie bardzo chętnie biorą udział w konkursach organizowanych przez szkołę.



Wnioski:

 Absolwenci naszego przedszkola dobrze funkcjonują w środowisku szkolnym

 Niektórzy wychowankowie mają problemy z adaptacja w nowym środowisku,

 Dzieci znają i przestrzegają reguły obowiązujące w szkole,

 Nauczyciele dobrze rozwijają procesy poznawcze swoich wychowanków,

 Nauczyciele wdrażają dzieci do dbałości o własne bezpieczeństwo,

 Nauczyciele kształtują gotowość dzieci do nauki czytania i pisania.



Rekomendacje:

 Kształtować u dzieci odporność emocjonalną konieczną do racjonalnego radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach,

 Wspierać aktywność, ciekawość i samodzielność u dzieci









sobota, 23 czerwca 2012

czwartek, 21 czerwca 2012

RODZICE


RODZICE!

1. Nie przychodźcie do przedszkola na „ostatnią chwilę”, unikajcie pośpiechu. Wyprawa do przedszkola powinna być raczej miłym spacerem, a nie wyścigiem z czasem. Drogę do przedszkola należy odbyć ze znajomym dzieckiem, chętnie przychodzącym do tego samego przedszkola.
2. Nie obiecujcie swojemu maluchowi nagród za pójście do przedszkola- dziecka nie należy przekupywać.
3. Nie przeciągajcie nadmiernie pożegnania w szatni. Odprowadźcie dziecko do sali, przekażcie pod opiekę nauczycielce. Zadbajcie o to, by ranne pożegnania odbywało się bez pośpiechu. Nie należy jednak (pomimo różnych opinii) przedłużać samego momentu rozstania. Pobyt rodzica w Sali też nie zmienia sytuacji. Dziecko na chwilę uspokaja się, a gdy nie widzi mamy, (bo już wyszła) zaczyna ponownie płakać. Robią to i inne dzieci, które dotychczas były spokojne. Lepszym rozwiązaniem jest pozostawienie dziecka pod opieką nauczycielki. Na pewno zainteresuje ona malca czymś ciekawym, zachęci do wspólnej zabawy. Często po kilku minutach płaczące dziecko oswaja się otoczeniem i podejmuje zabawę.
4. W żadnym przypadku nie zabierajcie dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeżeli zrobicie to choć raz, Wasz maluch będzie, ż           e łzami można wszystko wymusić.
Bądźcie konsekwentni.
5. Postarajcie się stopniowo wydłużać pobyt dziecka w przedszkolu. W początkowym okresie dobrze jest odbierać je wcześniej. Powiedzcie dziecku kiedy i kto po nie przyjdzie, zapewnijcie je o swojej miłości.
6. Nie martwcie się o leżakowanie. Wytłumaczcie dziecku, że nie musi wcale spać, lecz wystarczy, ze będzie odpoczywać np. ze swoją przytulaną. Zazwyczaj dzieci po kilku dniach traktują leżakowanie zupełnie naturalnie.
7. Nie zmuszajcie dziecka, aby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres. Ono samo będzie wiedziało, kiedy podzielić się swoimi przeżyciami.
8. Chwalcie dziecko jak najczęściej np. za pięknie wykonany rysunek.
9. Pozwólcie dziecku zabrać do przedszkola ulubioną przytulankę lub inną zabawkę. Pamiętajcie, aby nie była to rzecz, którą można łatwo zepsuć lub zgubić.
10. W sprawach jedzenia nie decydujcie za dziecko prosząc by nie dawać mu zupy mlecznej do jedzenia, jajek itd., bo nie lubi. Jeżeli nie na żadnych przeciwwskazań lekarskich dotyczących danej potrawy, spróbujcie zachęcić je do jedzenia. Często też dzieci zapominają, że nie lubią czegoś i w towarzystwie rówieśników jedzą wszystko. Domagają się nawet, by rodzice wykonywali podobne potrawy w domu.
11. Traktujcie chodzenie do przedszkola jako sprawę naturalną. Nie omawiajcie wszystkich problemów przy dziecku (płakało, nie chciało jeść itp.), by nie wprowadzać atmosfery napięcia.
12. Wszelkie wątpliwości związane z przystosowaniem dziecka wyjaśniajcie z nauczycielkami danej grupy. Pytajcie je nie tylko o to, czy moje dziecko dzisiaj wszystko zjadło, ale także o to, czy nawiązuje kontakty z rówieśnikami, czy radzi sobie z różnymi poleceniami, czy nie sprawia kłopotów wychowawczych. Nauczycielki chętnie odpowiedzą na te pytania.

Rodzice! Nie martwcie się, że dziecko idzie do przedszkola. Nie bójcie się że sobie nie poradzi. Ono od razu wyczuje Wasze nastroje i będzie negatywnie nastawione do tego nowego etapu w swoim życiu.